Dwugłos o kondycji polskiej nauki prawa konstytucyjnego

CZAS PRZECZYTANIA TEKSTU: 1 minut(y) / READING TIME: 1 minutes

Na łamach „Państwa i Prawa” doszło do ciekawej wymiany opinii na temat kondycji polskiej nauki prawa konstytucyjnego pomiędzy przedstawicielem teorii i filozofii prawa, a konstytucjonalistą. Jest ona częścią szerszej debaty zainicjowanej przez Redakcję „PiP” na temat stanu współczesnej nauki prawa w Polsce.
Dyskusję otworzył artykuł dr. hab. A. Sulikowskiego z grudnia 2010 r., na który w numerze 4/2011 odpowiedział prof. J. Jaskiernia. A. Sulikowski odpowiedział w ostatnim numerze „PiP” (12/2011).
A. Sulikowski stawia m.in. tezę, że „nauka prawa konstytucyjnego jest mocno spozytywizowaną dogmatyką prawniczą, głęboką uwikłaną w modernistyczne sposoby myslenia, sformalizowaną i podporządkowaną wielu dyscyplinowym habitusom, która zyskałaby na recepcji pewnych wątków i sposobach myślenia charakterystycznych dla myśli postmodernistycznej„. W polskiej doktrynie niewiele jest krytyki status quo, za to mnóstwo bezkrytycznej afirmacji i lansowania dominujących poglądów. To tylko niektóre z tez Autora, obok których nie sposób przejść obojętnie.
Jego adwersarz przytaczając liczne argumenty odrzuca większość tez Autora na czele z tą, która zarzuca doktrynie prawa konstytucyjnego brak nowoczesnej refleksji. Stwierdza m.in., że „Nie sposób (…) rozmyć granic między prawem konstytucyjnym, będącym nade wszystko dziedziną dogmatyki prawa, a filozofią i teorią prawa” i „Jeśli więc teoretycy państwa i prawa, sięgając po różne konstrukcje, również w duchu postmodernizmu, mają tu wolną rękę w innowacyjności naukowej, to nauka prawa konstytucyjnego dysponuje znacznie bardziej ograniczonym polem manewru„.
Lektura godna polecenia jako ciekawa i wartościowa.
A. Sulikowski, O możliwościach postmodernizacji nauki prawa konstytucyjnego, „Państwo i Prawo”, 2010, nr 12,
J. Jaskiernia, O znaczeniu postmodernizmu dla nauki prawa konstytucyjnego, „Państwo i Prawo”, 2011, nr 4,
A. Sulikowski, Konstytucjonaliści a postmodernizm, „Państwo i Prawo”, 2011, nr 12.
Ten wpis został opublikowany w kategorii PRZEGLĄD PERIODYKÓW NAUKOWYCH. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

Ta strona używa Akismet do redukcji spamu. Dowiedz się, w jaki sposób przetwarzane są dane Twoich komentarzy.