Syria: referendum konstytucyjne

Opublikowano 26 lutego 2012, autor: Marcin Wiszowaty
Wczoraj w Syrii odbyło się referendum w sprawie projektu nowej konstytucji. O godzinie 7.00 rano otwarto 13.835 komisji referendalnych. W głosowaniu wzięło udział 57,4 % z 14,6 mln. uprawnionych do głosowania. Zdecydowana większość (89,4%) oddała głos aprobujący. Opozycja wzywała do bojkotu referendum. W wielu państwach uznano je za fasadowe. W rejonach kraju objętych masowymi protestami nie zorganizowano żadnych lokali referendalnych. Jak zauważają komentatorzy poparcie dla urzędującego prezydenta przełożyło się na poparcie w referendum (i na odwrót).
Wśród postanowień nowej konstytucji znalazły się:
– zniesienie monopolistycznej roli partii Baath na syryjskiej scenie politycznej,
– zakaz zakładania i funkcjonowania partii politycznych o charakterze etnicznym, religijnym lub plemiennym,
– skrócenie kadencji prezydenta do 7 lat i maksymalnie jednej reelekcji (od nowych wyborów),
– liczne cenzusy wyborcze dotyczące biernego prawa wyborczego w wyborach prezydenckich (mężczyzna, min. 40-letni, muzułmanin, urodzony, tak jak jego rodzice w Syrii i mieszkający tam min. 10 lat przed wyborami, mający poparcie min. 35 deputowanych do parlamentu, jeśli żonaty – wyłącznie z Syryjką),
– wolność religii (z zachowaniem uprzywilejowanej pozycji islamu), badań naukowych, twórczości artystycznej i literackiej,
– zakaz dyskryminacji religijnej, płciowej, etnicznej i językowej,
– odejście od „planowej gospodarki socjalistycznej”,
– liczne prawa dla kobiet
[Kompletny tekst projektu nowej syryjskiej konstytucji – j. angielski]
[źródło: The Telegraph, Al Jazeera, Reuters]
Zaszufladkowano do kategorii AKTUALNOŚCI USTROJOWE | Otagowano , , | Dodaj komentarz

Referendum na Łotwie: rosyjski nie będzie drugim językiem urzędowym

Opublikowano 20 lutego 2012, autor: Marcin Wiszowaty
18 lutego (sobota) na Łotwie oraz w łotewskich przedstawicielstwach dyplomatycznych zagranicą odbyło się referendum w sprawie zatwierdzenia zmian w konstytucji wprowadzających język rosyjski jako drugi, obok łotewskiego, język urzędowy oraz język roboczy w urzędach państwowych i samorządowych.
Zmiany dotyczyły art. 4, 18, 21, 101 i 104. Zgodnie z Konstytucją Republiki Łotwy z 15 lutego 1922 r. jeśli propozycja zmiany ustawy zasadniczej wniesiona przez min. 10% obywateli zostanie odrzucona przez parlament (Saeima), ostateczną decyzję podejmie naród w referendum. Tak stało się w tym wypadku.
Inicjatorem poprawki były dwie organizacje „Jedna Łotwa” („Единая Латвия„) i „Język Ojczysty” („Родной Язык„). Chociaż wynik był przewidywalny, referendum stało się ważnym wydarzeniem politycznym. Rosjanie, którzy stanowią prawie 30% mieszkańców Łotwy są najliczniejszą mniejszością narodową. Ustawa o obywatelstwie z 1994 r. przyjęta po odzyskaniu przez Łotwę niepodległości przyznała je z mocy prawa osobom, które zamieszkiwały terytorium państwa 17 czerwca 1940 r. (dzień wkroczenia okupacyjnych wojsk sowieckich) oraz ich potomkom. Pozostali mieszkańcy Łotwy, w tym większość Rosjan, musieli ubiegać się o nadanie obywatelstwa, co wymagało m.in. zdania egzaminu państwowego z języka rosyjskiego. Prawo łotewskie wyklucza podwójne obywatelstwo, z wyjątkiem osób (i ich potomków), które opuściły terytorium Łotwy w wyniku napaści wojsk niemieckich lub sowieckich. Mniejszość rosyjska na Łotwie w większości odmówiła spełnienia wymogów ustawy i nie posiada obywatelstwa łotewskiego.
Głosowanie odbyło się na Łotwie i w 85 obwodach zagranicznych, w godzinach od 7:00 do 22:00.
Wyniki referendum (bez danych z 21 obwodów zagranicznych):
Wybory w kraju:
Frekwencja: 70,73 % uprawnionych do głosowania (rekord powojennej historii)
Przeciw zmianom w Konstytucji: 74,8 %
Wybory zagranicą:
Łączna liczba biorących udział w głosowaniu: 39.763 (rekord frekwencji)
Najwięcej w: Londynie (5 tys.) i Dublinie (3,5 tys.)
[Źródło: Centralna Komisja Wyborcza Łotwy, http://web.cvk.lv; Latvians Online, http://latviansonline.com]
Zaszufladkowano do kategorii AKTUALNOŚCI USTROJOWE | Otagowano , | Dodaj komentarz

Prezydent RFN podał się do dymisji

Opublikowano 17 lutego 2012, autor: Marcin Wiszowaty
Poprzedni wpis na temat planowanych w tym roku wyborów prezydenckich na świecie, już jest nieaktualny. Dzisiaj do dymisji podał się Prezydent Republiki Federalnej Niemiec, Christian Wulff. Co ciekawe, objął urząd w wyniku dymisji poprzednika (Horst Köhler).
W krótkiej historii prezydentury RFN nie zdarzyło się jeszcze, aby dwóch kolejnych prezydentów podało się do dymisji i to krótko po objęciu urzędu.
Zgodnie z przepisami niemieckiej Ustawy Zasadniczej z 1949 r. wybory prezydenckie mają charakter pośredni. Wyboru dokonuje Zgromadzenie Federalne zwoływane specjalne w tym celu najpóźniej 30 dni przed końcem kadencji aktualnego prezydenta – w miarę możliwości 23 maja w rocznicę ustanowienia RFN. W skład Zgromadzenia wchodzą wszyscy członkowie Bundestagu oraz równa im liczba przedstawicieli poszczególnych landów wybieranych przez lokalne parlamenty, niekoniecznie spośród swojego składu (łącznie ponad 1200 osób). Wybór wymaga od kandydata uzyskania bezwzględnej większości głosów. Dopiero po dwóch nierozstrzygniętych głosowaniach, w trzecim dla zwycięstwa wystarczy większość zwykła.
Kandydat na Prezydenta RFN musi posiadać czynne prawo wyborcze w wyborach do Bundestagu oraz ukończone 40 rok życia. Kadencja wynosi 5 lat. Dopuszczalna jest jedna reelekcja. Urząd Prezydenta RFN ma głównie protokolarno-symboliczne znaczenie. Jedyną istotną, władczą kompetencją jest decydowanie o powołaniu kanclerza mniejszości (wybranego zwykłą większością głosów). Alternatywą jest rozwiązanie Bundestagu. Wybór należy do Prezydenta RFN. Christian Wulff był 10 z kolei Prezydentem RFN (5 po zjednoczeniu Niemiec). Wybór jego następcy ma się odbyć w marcu.
Zaszufladkowano do kategorii AKTUALNOŚCI USTROJOWE | Otagowano , | Dodaj komentarz

Nowi Prezydenci – od Finlandii po Malediwy

Opublikowano 14 lutego 2012, autor: Marcin Wiszowaty
W cieniu szeroko komentowanych, a dopiero zbliżających się wyborów prezydenckich w USA i Francji doszło do zmian (lub prób zmian) na stanowisku głowy państwa w kilku krajach w różnych częściach świata. Najbardziej dramatyczny przebieg ma zmiana na stanowisku prezydenta Republiki Malediwów. Pozbawiony urzędu w wyniku zamachu stanu Mohamed Nasheed nie chce pogodzić się z objęciem funkcji przez swojego dotychczasowego zastępcę Waheeda Hassana. W kraju trwają protesty i zamieszki.
Zupełnie inaczej odbyła się zmiana na urzędzie Prezydenta Turkmenistanu. Po prostu nic się nie zmieniło, ponieważ dotychczasowy prezydent Kurbanguly Berdymukhamedov uzyskał w niedawnych wyborach 97 % głosów. Było to miażdżące zwycięstwo. Drugi wynik należący do Yarmukhammeta Orazgulyeva to zaledwie 1,2 %. Warto dodać, że demokracja i wybory w Turkmenistanie mają wyłącznie fasadowy charakter.
W Finlandii odbyły się w styczniu dwie tury w pełni demokratycznych wyborów prezydenckich. Poprzedniego Prezydenta, pierwszą kobietę na tym stanowisku, Tarję Halonen, pełniącą ją przez maksymalnie dopuszczalny okres dwóch kadencji, zastąpił Sauli Niinistö, kandydat konserwatywno-liberalnej Partii Koalicji Narodowej. Zwycięstwo Niinistö oznacza również koniec 30-letniego okresu nieprzerwanych rządów prezydentów reprezentujących fińską Partię Socjaldemokratyczną.
Również w styczniu odbyły się wybory prezydenckie na Taiwanie. Wybrany na drugą kadencję Ma Ying-jeou reprezentuje Stronnictwo Niebieskich, zwolenników zbliżenia do Chin, szczególnie otwarcia na współpracę gospodarczą. Jego konkurentką była Tsai Ing-wen z Demokratycznej Partii Postępowej stawiającej na pełną niezależność Taiwanu. Pani Tsai jest pierwszą kobietą-kandydatem w wyborach prezydenckich. Uzyskała wysoki wynik 45,63% głosów, niewiele gorszy od rezultatu zwycięzcy (51,6%).
Za nami również wybory głowy państwa na Wyspach Marshalla i Kiribati.
Wśród prezydenckich elekcji, które w tym roku odbędą się jeszcze w co najmniej w 24 państwach, przynajmniej kilka zogniskuje uwagę mediów i komentatorów. Za takie można zapewne uważać wybory Prezydentów: Rosji (4 marca), Francji (22 kwietnia) i USA (6 listopada). W Europie odbędą się ponadto wybory prezydenckie w Islandii, Albanii, Słowenii i Turcji, a także w Mołdawii i Serbii oraz być może w Kosowie.
Zaszufladkowano do kategorii AKTUALNOŚCI USTROJOWE | Otagowano , , , | Dodaj komentarz