Joachim Gauck, XI Prezydent RFN zaprzysiężony

Opublikowano 24 marca 2012, autor: Marcin Wiszowaty
18 marca, zgodnie z art. 54 Konstytucji RFN, Zgromadzenie Narodowe dokonało wyboru XI Prezydenta w historii RFN (VI po zjednoczeniu), Joachima Gaucka. Zgromadzenie składa się z wszystkich deputowanych do Bundestagu i takiej samej liczby członków wybranych w wyborach proporcjonalnych przez przedstawicieli krajów związkowych (obecnie łącznie 1232 osoby). Wybór wymaga większości bezwzględnej (w III głosowaniu – wystarczy większość zwykła). J. Gauck uzyskał w pierwszej turze 991 głosów. Zgodnie z art. 56 Konstytucji objęcie urzędu wymaga złożenia ślubowania przed połączonymi izbami parlamentu, co stało się 23 marca. Kadencja Prezydenta wynosi 5 lat. Dwóch poprzednich prezydentów podało się do dymisji w trakcie trwania ich kadencji. Joachim Gauck (ur. w 1940 r. w Rostocku, Meklemburgia-Pomorze Przednie) jest pierwszym prezydentem wywodzącym się z dawnego NRD. Ukończył teologię w Rostocku, był działaczem opozycyjnym, pastorem luterańskim, w latach 1990-2000 prezesem Federalnego Urzędu ds. Akt Stasi. Pogłoski o wysunięciu jego kandydatury na Prezydenta obiegały media od 1999 r. Zgłoszony oficjalnie w wyborach w 2010 przegrał nieznacznie z Christianem Wulffem. W wyborach z 2012 r. poparło go 5 z 6 partii partii parlamentarnych (z wyjątkiem Die Linke). Kandydaturę zgłosiło SPD. O wyniku wyborów przesądziło poparcie CDU/CSU udzielone pomimo początkowego sprzeciwu. Pierwsze oficjalne wystąpienie Prezydenta J. Gaucka zostało pozytywnie przyjęte przez ogół komentatorów, mediów i społeczeństwa. Głównym zadaniem J. Gaucka, cieszącego się w Niemczech dużym szacunkiem, będzie przywrócenie autorytetu urzędu głowy państwa poważnie nadszarpniętego podczas przerwanych kadencji dwóch poprzedników. Już zapowiedziano pierwszą, roboczą wizytę zagraniczną, którą Prezydent Gauck złoży… w Polsce (26-27 marca).
Zaszufladkowano do kategorii AKTUALNOŚCI USTROJOWE | Dodaj komentarz

Królestwo Tonga: umarł król niech żyje król !

Opublikowano 23 marca 2012, autor: Marcin Wiszowaty
W środę, 21 marca, oficjalnie proklamowano nowego monarchę polinezyjskiego Królestwa Tonga, króla Tupou VI. Formalnie przejął on tron w dniu śmierci swojego poprzednika i starszego brata, panującego pod imieniem George (Siosi) Tupou V, który zmarł 18 marca w szpitalu w Hong Kongu.
Poprzedni król nie ożenił się i nie posiadał legalnego potomstwa (a tylko takie, zgodnie z Konstytucją Królestwa Tonga może odziedziczyć tron) dlatego następcą był jego młodszy brat (’Aho’eitu 'Unuaki’otonga Tuku’aho) i to on przejął władzę po śmierci monarchy.
Nowy król (ur. w 1959 r.) w przeszłości poświęcił się karierze wojskowej. Był oficerem marynarki wojennej. Później przejął funkcje polityczne po bracie, który zasiadł na tronie – ministra obrony, ministra spraw zagranicznych, wreszcie premiera. Ostatnio sprawował urząd Wysokiego Komisarza Królestwa Tonga w Australii (odpowiednik ambasadora w krajach należących do Brytyjskiej Wspólnoty Narodów). Z funkcji premiera, którą sprawował od 2000 r. ustąpił w niejasnych okolicznościach w 2006 r. Nieoficjalnie mówi się o błędnych decyzjach, które naraziły państwo na milionowe straty. Komentatorzy twierdzą, że głównym zadaniem nowego monarchy będzie odzyskanie zaufania poddanych.
Tonga jest pod wieloma względami wyjątkowym państwem. W tej jedynej polinezyjskiej monarchii, pomimo jej konstytucyjnego charakteru, monarcha nadal cieszy się sporymi uprawnieniami. To on jest suwerenem i sprawuje władzę wykonawczą, powołuje premiera, ministrów i część członków parlamentu. Poprzedni król trzy dni przed koronacją w 2008 r. zapowiedział zrzeczenie się większości uprawnień władczych i demokratyzację ustroju. W 2010 r. odbyły się pierwsze powszechne wybory do parlamentu, w których wybrano 17 z 26 deputowanych. Zgodnie z obietnicą króla bieżącą politykę prowadził premier rządu. Na urząd ten w 2006 r. po raz pierwszy powołano osobę spoza rodziny królewskiej. Król nadal posiada prawo odwołania rządu i weta absolutnego.
Rola monarchy i rodziny królewskiej oraz miejscowej elity rodowej pozostaje znacząca. Ruch prodemokratyczny jest na wyspach wciąż słaby. Zmiany ustrojowe z lat 2008-2010 i umiarkowane rządu Tupou V były konsekwencją zamieszek, które wybuchły pod koniec panowania poprzedniego króla Tāufaʻāhau Tupou IV (ojca dwóch kolejnych) i nasiliły się po jego śmierci w 2006 r. Umiarkowane rządy Tupou V przyniosły rezultat w postaci uspokojenia nastrojów, ale również osłabiły autorytet monarchy. Czas pokaże, czy nowy władca Królestwa Tonga będzie kontynuował prodemokratyczny kurs swojego poprzednika, czy przywróci silną pozycję monarchy.
Pogrzeb Tupou V odbędzie się 27 marca. Oficjalna żałoba państwowa potrwa do 19 czerwca. Prawdopodobnie dopiero po jej zakończeniu odbędzie się koronacja nowego monarchy, który jeszcze nie wybrał sobie imienia, pod którym będzie sprawował władzę. Państwowe ceremonie – pogrzebu i koronacji będą miały charakter religijny. Głównym wyznaniem w Królestwie Tonga jest protestantyzm.
[źródło: www.stuff.co.nz, www.fijilive.com, www.3news.co.nz]
Zaszufladkowano do kategorii AKTUALNOŚCI USTROJOWE, MONARCHIE | Otagowano , , | Jeden komentarz

„Państwo i Prawo” (3/2012): Pojęcie i istota zjawiska autoplagiatu w twórczości naukowej

Opublikowano 20 marca 2012, autor: Marcin Wiszowaty
W najnowszym, marcowym wydaniu „Państwa i Prawa”, jednego z wiodących polskich prawniczych periodyków naukowych, ukazał się interesujący tekst traktujący o fundamentalnym dla twórczości problemie „autoplagiatu”. Kilkukrotne publikowanie tego samego artykułu (lub nieznacznie zmienionego) w kilku czasopismach naukowych, habilitacje stanowiące poszerzony doktorat, czy opublikowanie fragmentu dzieła pod innym tytułem – to niestety wciąż nierzadko spotykana naganna praktyka (przykładem z prawniczego podwórka jest kopiowanie fragmentów komentarza do aktu prawnego do innego komentarza). Zły przykład idący z góry powoduje, że również niektórzy studenci schodzą na złą drogę – zaliczanie przez studenta kilku przedmiotów z użyciem jednej i tej samej pracy pisemnej nie należy do rzadkości.
Autorki prezentują problem autoplagiatu na tle dorobku doktryny, prawa oraz orzecznictwa polskiego i zagranicznego, wzbogacając opracowanie o przykłady z praktyki, szczególnie polskiej. Pierwsza sprawa sądowa dotycząca autoplagiatu odbyła się na początku XX w., ale o samym zjawisku dyskutowano co najmniej od XVIII w. Lektura obowiązkowa dla każdego studenta i naukowca – dla jednych ku przestrodze, dla innych ku pocieszeniu.
[J. Sieńczyło-Chlabicz, J. Banasiuk, Pojęcie i istota zjawiska autoplagiatu w twórczości naukowej, „Państwo i Prawo”, 2012, nr 3]
Zaszufladkowano do kategorii PRZEGLĄD PERIODYKÓW NAUKOWYCH | Dodaj komentarz

Najnowszy numer ?Przeglądu Sejmowego? już w sieci (1/2012)

Opublikowano 19 marca 2012, autor: Marcin Wiszowaty
Na stronach internetowych Redakcji ?Przeglądu Sejmowego? ukazało się najnowsze wydanie pisma w wersji PDF.
W numerze (1/2012) m.in. o kontroli parlamentarnej służb specjalnych w Polsce, najnowszych tendencjach w orzecznictwie Trybunału Konstytucyjnego na temat podatków i innych danin publicznych, o dopuszczalności prowadzenia kampanii profrekwencyjnych w okresie trwania ciszy referendalnej, o kwestii tzw. niegodności wyborczej, a także próbach nowelizacji prawa wyborczego w pracach Komisji Konstytucyjnej Sejmu (1922-27). Ponadto, jak zwykle ? opinie prawne, glosy, recenzje i noty dotyczące zagadnień konstytucyjnych.
[„Przegląd Sejmowy” nr 1/2012 w formacie PDF]
Zaszufladkowano do kategorii PRZEGLĄD PERIODYKÓW NAUKOWYCH | Dodaj komentarz